مداحی حسین فخری به نام هفتاد و دو پروانه پروانه ی فرزانه

متن آهنگ هفتاد و دو پروانه پروانه ی فرزانه با صدای حسین فخری

هفتاد و دو پروانه ، پروانه ی فرزانه شمع رخ حق دیدن ، رفتند چو مستانه
رفتند همه مه رویان ، لا حول و لا گویان آن منزل توست نی این ، رفتند از این خانه
از ساغر دل داده ، مدهوش و افتاده از پیر خراباتش ، تا کودک دردانه
پیراهن خود بینی ، از تن بدر آوردند تا که نشود حایل ، بین خود و جانانه
رفتند چو کبوترها ، مستانه و بی پروا باآنکه بدانستند ، دامی است و بی دانه
این نی که فنا باشد ، در عین بقا باشد از کالبد خاکی ، تا کودک شش ماهه
خواهی که شوی کامل ، آن مرحله ها طی کن این سلسله ها سالک ، خالی نکند شانه

موزیک پیشنهادیدانلود مداحی دشنه بر لب تشنه از حسین فخری