این آهنگ درباره‌ی عشقی صمیمی و واقعی بین دو نفره که با وجود سختی‌های زندگی، محدودیت‌ها و عادت‌هایی که ممکنه رؤیاهاشون رو کم‌رنگ کنه، کنار هم احساس آزادی و شادی می‌کنن. راوی معشوقش رو نه به‌خاطر زیبایی ظاهری یا بی‌نقص بودن، بلکه به‌خاطر شخصیت خاصش، خنده‌هایی که با هم دارن و پیوند عمیقی که بینشونه دوست داره. اشاره به فرشته بودن و گاهی شیطان شدن هم نشون می‌ده که آدم‌ها می‌تونن نقص‌ها و تناقض‌های خودشون رو داشته باشن و با این حال عاشق هم باشن. در نهایت، ترانه اعترافی عاشقانه‌ست: تو کسی هستی که زندگی رو برام شیرین‌تر می‌کنی و حتی اگه خودت از قبل بدونی، باز هم می‌خوام بهت بگم که دوستت دارم.